شاید محال نیست!

Mon Journal Intime

Mon Journal Intime

شاید محال نیست!

اینکه مدام به سینه ات می کوبد، قلب نیست
ماهی کوچکی است که دارد نهنگ می شود.
ماهی کوچکی که طعم تنگ بلورین، آزارش می دهد
و بوی دریا هوایی اش کرده است...

(عرفان نظر آهاری)

بایگانی
محبوب ترین مطالب

شد گردن بدخواه گرفتار سلاسل

چهارشنبه, ۱۰ شهریور ۱۳۹۵، ۰۹:۵۲ ب.ظ

امروز داشتم فکر می کردم اگر زندگی ما زندگی رقابتی نبود و اگر دائم خودمان را با دیگران، خانه مان را با خانه شان، ماشینمان را با ماشینشان، موفقیتمان را با موفقیتشان و ... مقایسه نمی کردیم هیچ دلیلی برای تنگ نظری، حسادت و به دنبال آن بدخواهی وجود که نداشت، تازه برای موفقیت اطرافیانمان جشن هم باید می گرفتیم! کافیست کمی خودخواهانه تر به قضایا نگاه کنیم! اصلا بیایید فکر کنیم دنیا محض خاطر مبارک ما می چرخد! جدی می گویم! باور کنید تمامی موفقیت های اطرافیانمان به سود ماست...

مثلا ببینید وقتی فلان فامیلتان در فلان پروژه پول کلانی به جیب می زند حداقل خوبیش اینست که الحمدالله اوضاع اقتصادی اش خوب است و دیگر از شما پول قرض نمی گیرد! یا آن یکی فامیلتان که ویلای چند صد میلیونی خریده و شما را گهگاه دعوت می کند. نه پولی خرج کرده اید، نه مالیاتی می دهید و نه غصه ی هرس کردن باغش را می خورید! رفته اید کیفتان را کرده اید. فرصت این را داشته اید که بروید و بریزید و بپاشید و بعد که کلی بهتان خوش گذشته بیایید خانه با خیال راحت بخوابید. یا آن یکی که خیلی خوشبخت است. با همسرش خیلی به هم می آیند! باور کنید شما اگر نگوییم بیشتر، حداقل کمتر از آنها خوشبخت نیستید. دوستانی دارید که شادند. غر نمی زنند و ظرفیتشان حالا حالاها جا دارد که با علاقه به مشکلات شما گوش دهند!

از شوخی گذشته، تمام حرف بنده این است: که خوشبختی دیگران به معنای بدبختی ما نیست. این یعنی این که ما با کسی مسابقه نمی دهیم. ما حالمان از حال خوب دیگران بد نمی شود. ما خر خودمان را می رانیم و راه خودمان را می رویم. ما وقتی فلانی فلان ماشین گران قیمت را خرید شب ها بی خوابی به جانمان نمی افتد. مهم تر از همه ی اینها ما برای همسطح شدن با دیگران آنها را پایین نمی کشیم. سعی می کنیم خودمان را ارتقا بدهیم و از حرص همه ی اینها و جبران آنچه که کمبود می نامیم پا روی آدم ها نمی گذاریم.

و در نهایت این که: بله... ما خوشبختانه چشم دیدن موفقیت های دیگران را داریم.

و این چقدر خوب است...

موافقین ۰ مخالفین ۰ ۹۵/۰۶/۱۰
raha .

نظرات  (۶)

واقعا عالی بود من با حرف شما موافقم اما تو این دوروزمونه هیچ کسی چشم دیدن یکی دیگه رو نداره خودمم گاهی اوقات شده کسی پیش رفت کرده ناراحت شدم
پاسخ:

حقیقتش از خدا که پنهون نیست از شما چه پنهون واسه منم پیش اومده. علتش هم از نظر من صرفا مقایسه های بی مورده!

در چنین مواردی بعضی ها بدجنسی می کنند، اونایی که اینکارو نمی کنند هم آرامششون رو از دست دادن. چه خوبه آدم روح و روانش از این افکار رها باشه

شیوه تربیتی در ژاپن دقیقا چنین نتیجه ای رو ایجاد می کنه ولی ما تو ایران همیشه برعکس بودیم. فکر می کنیم پیشرفت دیگری مرگ موفقیت ماست . بعضی وقت ها البته به بعضی ها این مساله انگیزه می ده برای پیشرفت ولی واقعیت اینه که هم خودشون رنج می برن هم دیکران رو ازار می دن. یه نفر رو می شناختم چون برادر خانومش خونه و شغل خوبی داشت بهش حسودی می کرد و وقتی این اقا رفت برای ادامه تحصیل خارج از ایران ، این شوهر خواهر حسود افتاد به درس خوندن و بلاخره با ضرب و زور دانشگاه آزاد و شبانه خوندن یه مدرک دکترا گرفت. جالب تر از همه این بود که تقریبا یه ده سالی بی هیچ دلیل روشنی با برادر زنش ارتباط نداشت و خونشون هم نمی رفت حتی . وقتی فکر می کنم می بینم این جور پیشرفت ها چقدر غیر واقعی می تونه باشه چون برحسب نیاز و علاقه فرد شکل نمی گیره یکهو طرف وا می ایسته می بینه عمرشو پای چیزی گذاشته که به خاطر رقابت با دیگری بوده نه اون چیزی که خودش از صمیم قلب می خواسته
پاسخ:
jدقیقا مساله همینه. منم اطرافم زیاد ازین مدل آدما می بینم..اینجور آدما هیچ وقت رنگ آرامشو نمی بینند و عمرشونو صرف مسائلی می کنند که هرگز اقناعشون نمی کنه.

زندگی آدم را بزرگ می کند...

دنیا ولی در ثبت امتیاز بزرگ شدن، خیلی هم با آدم ها شفاف نیست!

همه چیز از یک نقطه شروع می شود. از یک لحظه . ازفرصتی که گاهی حتی حسش هم نمی کنیم.

خاصیت دنیا این است که قانون چرخه را به رخ بکشد.

گاهی اماهایی در کار است که آدم را تا ولی و چرا و کاش پیش می برد.

ته قصه این است:

قانون چرخه هرگز ولی و چرا و کاش را نمی فهمد!!

این وسط آدم هایی برنده اند که در لحظه زندگی می کنند. حواس آن ها به لحظه ها جمع است و به فرصت هایی که هر کدامشان می توانند بخشی از همان بزرگ شدن باشند. حواس جمع ها بالا رفتن از پله را به استفاده از آسانسور و پله برقی ترجیح می دهند! 

لابد لحظه های پله، خاصیت بزرگ شدن را در خود دارند.

{بی خیال دختر عمو جان،لحظه های آدمها با هم فرق میکنند، بعضیا خود ازاری رو دوست دارند و این رو به هر قیمتی به جون میخرند، از جمله با مقاایسه کردن و حرص خوردن از موفقیت بقیه، تو ب فکر لحظه های خودت باش.... بقیم یا دق میکنند یا بیخیال میشند<:  }

پاسخ:
بله فرق می کنه ولی دلم می سوزه. این افراد شب و روز ندارند.
متنی که نوشتی هم زیبا بود.
سلام
چه موضوع خوبی رو انتخاب کردید. متاسفانه مقایسه و حسادت زیاده و از اون بدتر اینکه معمولا افرادی که موقعیت بهتری دارند بیشتر گرفتار حسادت هستند. چند روز پیش داشتم فکر میکردم یه زندگی واسه خوشبختی چی لازم داره که آدمها زندگی رو به کام خودشون و اطرافیان تلخ میکنند. یه سری کمبودهای واقعی مثل سلامتی، مسایل مالی، ازدواج، دوست و فامیل خوب جای ناراحتی داره ولی وقتی همه اینها بیشتر از متوسط جامعه برای کسی فراهمه و با حسادت حتی به افراد پایین تر زندگی رو به خودش و دیگران تلخ میکنه واقعا نمیدونم چی باید گفت....

شاد و پرسعادت باشید
پاسخ:
سلام
متاسفانه در بسیاری موارد ارضای غروری که لازمش حس مالکیته مانع از این می شه که بتونیم از دور چیزی رو نگاه کنیم و لذتش رو ببریم بدون اینکه خودمون رو صاحبش ببینیم.ناراحتی از اینکه فلان وسیله رو نداریم واسه من قابل قبوله ولی ناراحتی از اینکه چرا یکی دیگه اون رو داره ... واقعا جای تاسف داره
فیلم نیمه شب در پاریس را دیدم بسیار زیبا بود . ممنونم از معرفی این فیلم بسیار خوش ساخت
پاسخ:
خوشحالم که دوست داشتی عزیزم... خواهش می کنم:)
۱۶ شهریور ۹۵ ، ۰۷:۰۸ شادمانه- کنجکاو

سلام

بالاخره به تنبلی غلبه کردم

پاسخ:
سلام .خوشحالم که می شنوم

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی